Moed



16-12-2015
We denken bij het woord moed meestal aan heldendaden of iets wat daar op lijkt. Maar wat we in het dagelijks leven nodig hebben is ‘gewone moed’. Sociologe Brené Brown heeft het over ‘gewone moed’ en beschrijft dat als de bereidheid hebben om jezelf te laten zien en om gezien te worden.

Onze cultuur is zo ingericht dat alles perfect moet zijn of bijzonder. Er mogen geen fouten gemaakt worden. Dus het is altijd dapper om iets te doen dat je niet automatisch of vanzelf doet. Dat kan zijn: Iemand aankijken, een vraag stellen die je normaal niet makkelijk zou stellen of een alsmaar uitgestelde actie doen.

Zelf voel ik me altijd enorm opgelucht als ik zo’n ongemakkelijke drempel ben overgegaan en dat gevoel van opluchting en blijheid is op zich natuurlijk al prettig. Een leuke bijkomstigheid is dat je omgeving met  je mee beweegt. Ken je dat? Dat alles ineens makkelijker gaat als jij lekker in je vel zit? Als je vaker zo’n dappere stap zet ontvang je, vaak nog ongemerkt, kleine beloningen. Voor die beloningen heb je dus zelf gezorgd!
Nureyev, een van de allergrootste dansers in de wereld zei: ‘het gaat er niet om groot te zijn in iets groots, het gaat erom groots te zijn in kleine dingen.’

Ik geef je met plezier mijn 4 stappenplan om moed te vatten als je een drempel(tje) voelt aankomen:

1. Even stil staan bij het lichte gevoel van angst. Als dit gevoel er mag zijn gaat het jou niet bepalen in je handelen.
2. Vervolgens een paar keer rustig in en uit ademen en je lichaam voelen in contact met de grond.
3. Maak contact met de ander of  ‘het andere’ en besef dat jij ruimte mag nemen om te zeggen, vragen of doen wat JIJ wil zeggen, vragen of doen.
4. Doe het!

Kijk wat je ervaart.... Veel gewone moed gewenst!
Ik hoor graag iets over je ervaring en het hoeft niet groots ;-) . Stuur naar: info@tridance.nl

Francien


Vrijheid, respect en liefde



5-5-2015
Dit is een speciale dag! Heel regelmatig maar zeker ook vandaag voel ik me enorm dankbaar. Dankbaar voor het feit dat ik al zoveel jaren in vrijheid mijn werk kan doen. Werk dat er toe doet omdat het mensen thuis laat komen in hun lichaam, gezonder en krachtiger laat worden en hen verder helpt in hun levens.
Dankbaar omdat ik mensen zoveel lichter heb zien worden, puur omdat ze zich bewust konden worden van wie ze zijn en wat de betekenis van hun aanwezigheid op deze aardbol is. Ik voel me dankbaar vanwege het diepe besef dat ik deze vrijheid te danken heb aan anderen die hun leven hebben gegeven voor de vrijheid, ten koste van onnoemelijk veel leed en pijn.

Ik ervaar deze tijd, die ons is gegeven als een groot geschenk. Omdat we de kans hebben om wakker te worden voor de noden van anderen en van de aarde. Een geschenk dat maar nauwelijks te bevatten is, zo groot. Want het geeft ruimte voor liefde, meer dan ooit in de geschiedenis. Dat maakt me nederig en zorgt voor het nodige respect.

Mijn leraar in de Soefi-traditie zei: ‘Respect komt voor liefde’. Als er geen respect is kan er geen liefde zijn en kan er ook geen vrijheid zijn. Het woord respect komt van ‘respectare’ en betekent ‘opnieuw zien’, ‘opnieuw kijken’. Als je opnieuw naar iets kijkt zie je het bijna altijd anders vergeleken bij hoe je het eerder zag. Dat betekent dat je het opnieuw kunt waar-deren m.a.w.: her-waar-deren. De waarde van iets voelen zorgt voor een meer werkelijk contact met dat wat is of was. En het zorgt altijd voor verwondering, verwondering voor wat leeft en beweegt….
En begint niet alles bij zelfrespect? Zelfrespect zorgt voor vrijheid, keuzevrijheid. We hebben de keuze om ons bewuster te worden van het verschil tussen de gezonde kanten van ons ego en onze schaduw. Er wordt van ons gevraagd om wakker te worden voor wat werkelijk nodig is en dat vraagt veel moed. Moed om dingen die niet makkelijk zijn, aan te kijken.
Wat wij kunnen teruggeven aan al die mensen die voor vrijheid hebben gestreden is onze plaats in het leven werkelijk in te nemen en wakker zijn, niet te verdwijnen in onze grote en kleine persoonlijke trauma’s en liefdevol te ZIJN.
Van harte een liefdevolle dag voor jou!

Francien


Je leven leven



8-2-2015
Het leven volledig leven is een kunst. Wil jij je leven volledig leven? Ik vind het een grote uitdaging.
Ik las het volgende en dat sprak me aan: ‘Het belangrijkste voor een mens in dit leven is nu volop te leven, zich vol enthousiasme doelen stellen en die met grote energie nastreven, grote zaken te verwezenlijken, dingen te scheppen, zijn grenzen te verleggen.

Een mens moet niet een kalm leven leiden om een grote gemoedsrust te bekomen. Hij moet daarentegen moeilijkheden opzoeken om die te kunnen overwinnen, en zo te voelen dat men leeft, dat men een superieure mens is. Enkel dat maakt het leven waard om geleefd te worden. Dit kan verduidelijkt worden door volgend beeld. Een mens die om een berg heenloopt om geen zorgen of moeilijkheden te hebben, is een oninteressante mens. Interessant is de bergbeklimmer, die juist de hoogste en steilste berg wil beklimmen om op de top van het mooiste uitzicht te genieten en vooral om trots te zijn dat hij de berg heeft kunnen bedwingen.’
Nu wil ik niet zeggen dat iedereen de hoogste en steilste berg moet beklimmen. Of iemand dat wil en kan hangt van veel dingen af. Ook is het een vraag wat je daaronder verstaat. Voor de een is dat anders dan voor de ander. Wat mij wel aanspreekt is dat je een bewuste keuze maakt om de een of andere moeilijke periode of situatie aan te gaan in plaats van die te omzeilen.

De dingen die op je pad komen aangaan en ondanks angst verder gaan maakt sterk en het geeft moed en zelfvertrouwen. Dat is mijn eigen ervaring en ik ervaar steeds hoe me dat inspireert en energie geeft.

Francien